Pierzga pszczela, nazywana często „chlebkiem pszczelim”, należy do najbardziej niezwykłych produktów tworzonych przez pszczoły. Dla jednych jest naturalnym suplementem diety, dla innych jednym z największych skarbów współczesnej apiterapii. Powstaje z pyłku kwiatowego poddanego fermentacji mlekowej wewnątrz ula, dzięki czemu zyskuje zupełnie inne właściwości niż zwykły pyłek pszczeli.
Naturalną pierzgę pszczelą znajdziesz tutaj:
https://dzikimiod.pl/pszczela-apteczka/pylki-kwiatowe
Pierzga powstaje z pyłku zbieranego przez pszczoły z kwiatów. Następnie owady mieszają go z niewielką ilością miodu, enzymów oraz wydzielin gruczołów ślinowych i ubijają w komórkach plastra.
W środowisku ula dochodzi do naturalnej fermentacji mlekowej — podobnej do tej, która zachodzi podczas kiszenia warzyw.
Proces ten powoduje, że:
– pierzga staje się naturalnie
zakonserwowana,
– zwiększa się biodostępność
składników odżywczych,
– część związków ulega przekształceniu
do łatwiej przyswajalnych form,
– powstają dodatkowe kwasy organiczne i
enzymy.
Według wielu badaczy właśnie fermentacja odróżnia pierzgę od zwykłego pyłku pszczelego.
W ostatnich latach zainteresowanie pierzgą znacząco wzrosło. Naukowcy analizują jej skład chemiczny, potencjał antyoksydacyjny oraz wpływ na organizm człowieka.
Jednym z najczęściej badanych aspektów pierzgi jest jej wysoka zawartość przeciwutleniaczy.
Badania opublikowane w czasopiśmie Molecules wykazały, że produkty pszczele, w tym pierzga, zawierają liczne polifenole i flawonoidy o silnych właściwościach antyoksydacyjnych.
Publikacja:
Kędzierska-Matykanin, G., et al. (2021).
The Profile
of Polyphenolic Compounds, Contents of Total Phenolics and Flavonoids, and
Antioxidant and Antimicrobial Properties of Bee Products.
Molecules, 26(8), 2253.
Link: https://www.mdpi.com/1420-3049/26/8/2253
Naukowcy wskazują, że związki te pomagają neutralizować wolne rodniki odpowiedzialne za stres oksydacyjny organizmu.
W pierzdze wykrywano m.in.:
– kwercetynę,
–
kemferol,
– apigeninę,
– kwasy
fenolowe,
– rutynę.
To właśnie te związki są przedmiotem intensywnych badań dotyczących starzenia organizmu i ochrony komórek.
Część badań eksperymentalnych sugeruje, że pierzga może wspierać procesy ochronne wątroby.
W publikacjach z zakresu apiterapii i biochemii żywności opisywano potencjalne działanie hepatoprotekcyjne produktów pszczelich dzięki obecności:
– antyoksydantów,
– aminokwasów,
– kwasów
organicznych,
– oraz substancji
przeciwzapalnych.
Naukowcy podkreślają jednak, że większość badań prowadzono na modelach laboratoryjnych lub zwierzęcych i potrzeba większej liczby badań klinicznych u ludzi.
Pierzga jest naturalnym źródłem:
– żelaza,
– magnezu,
– potasu,
– witamin z
grupy B,
–
aminokwasów egzogennych.
W niektórych badaniach obserwowano poprawę parametrów związanych z metabolizmem i odżywieniem organizmu przy regularnym spożywaniu produktów pszczelich.
Dlatego pierzga bywa stosowana jako element diety osób:
– przemęczonych,
– aktywnych fizycznie,
– w okresach
osłabienia,
– oraz rekonwalescencji.
Nie należy jednak traktować jej jako zamiennika leczenia niedokrwistości czy chorób układu krążenia.
Badania mikrobiologiczne wykazały, że fermentowane produkty pszczele mogą ograniczać rozwój wybranych bakterii i drobnoustrojów.
Znaczenie mogą mieć:
– kwas mlekowy,
– naturalnie
niskie pH,
– enzymy pszczele,
– oraz związki
fenolowe.
Naukowcy zaznaczają jednak, że aktywność przeciwdrobnoustrojowa produktów naturalnych zależy od wielu czynników, m.in. pochodzenia i sposobu przechowywania.
Pierzga należy do najbardziej złożonych produktów pszczelich.
W jej składzie znajdują się m.in.:
– aminokwasy egzogenne,
– peptydy,
– naturalne
białka roślinne.
– witaminy z grupy B,
– witamina C,
– witamina
E,
–
witamina K,
– beta-karoten.
– żelazo,
– magnez,
– cynk,
– selen,
– wapń,
– potas.
Dodatkowo:
–
enzymy,
–
kwasy organiczne,
– naturalne produkty fermentacji
mlekowej.
Jedną z największych zalet pierzgi jest właśnie fermentacja mlekowa.
Surowy pyłek pszczeli posiada twardą osłonkę utrudniającą pełne wykorzystanie składników odżywczych przez organizm człowieka.
Proces fermentacji:
– częściowo rozkłada ściany komórkowe pyłku,
– zwiększa
biodostępność składników,
– stabilizuje produkt,
– poprawia
trwałość i przyswajalność.
To właśnie dlatego wielu ekspertów uważa pierzgę za bardziej wartościową biologicznie niż sam pyłek pszczeli.
Najczęściej zaleca się spożywanie pierzgi:
– rano,
– na czczo,
– po
wcześniejszym namoczeniu w letniej wodzie.
Popularna metoda:
1 łyżeczkę pierzgi zalać wieczorem około 100 ml letniej wody i pozostawić na noc.
Rano wypić razem z płynem.
Według zwolenników apiterapii taka forma może poprawiać wykorzystanie składników aktywnych.
Przykładowe ilości stosowane
przez dorosłych:
– około 10–20 g dziennie.
Ważne:
osoby uczulone na
produkty pszczele powinny zachować szczególną
ostrożność.
Wysokiej jakości pierzga zwykle:
– posiada nieregularne
granulki,
– ma lekko kwaskowy, fermentacyjny
aromat,
–
nie jest przesuszona,
– zachowuje naturalną strukturę,
– pochodzi z
zaufanych pasiek.
Coraz więcej konsumentów zwraca uwagę również na pochodzenie produktu i czystość środowiska.
Pierzga pszczela 200 g:
https://dzikimiod.pl/pszczela-apteczka/pylki-kwiatowe/pierzga-pszczela-200-g-naturalna-multiwitamina-z-pasieki
Pierzga pszczela 500 g:
https://dzikimiod.pl/pszczela-apteczka/pylki-kwiatowe/pierzga-pszczela-500-g-naturalny-superfood-z-polskiej-pasieki
Pierzga pszczela 1 kg:
https://dzikimiod.pl/pszczela-apteczka/pylki-kwiatowe/pierzga-pszczela-1-kg-naturalny-superfood-z-polskiej-pasieki
Współczesne badania potwierdzają, że pierzga jest niezwykle bogatym źródłem składników biologicznie aktywnych.
Może dostarczać:
– przeciwutleniaczy,
–
aminokwasów,
– witamin,
– enzymów,
– i naturalnych
produktów fermentacji.
Naukowcy podkreślają jednak, że mimo bardzo obiecujących wyników badań laboratoryjnych, pierzga nie jest lekiem i nie zastępuje terapii medycznej.
Pozostaje jednak jednym z najbardziej interesujących naturalnych produktów pszczelich badanych przez współczesną naukę — szczególnie w kontekście odżywiania, antyoksydacji oraz naturalnej fermentacji.
